Bir zamanlar
rüyalarının kadınıyla evlenen mükemmel, iyi kalpli bir baba vardı. Onlar tüm
sevgileriyle bir kız çocuğu yetiştirdiler. Adam bu zeki ve sevimli kız çocuğunu
çok sevdi. Daha minicikken onu kucağına alır, ağzıyla melodi tutturur, odanın
çevresinde onunla dans eder, ona sık sık “Seni seviyorum minik kız” derdi.
Minik kız ara sıra sinirlenir, “Ben artık
senin minik kızın değilim” derdi. Adam, “Sen her zaman benim minik kızım olarak
kalacaksın” diyerek gülerdi.









